This One.

Awak,

Dulu saya tak suka awak, sebab awak popular. Saya tak suka awak, sebab saya susah nak jumpa chemistry kita. Saya tak suka awak, sebab dulu awak belum faham siapa saya. Saya tak suka awak, sebab awak suka diam bila kecik hati dengan saya. Saya tak suka awak, sebab kita selalu bersengketa.

Tapi,
Bila saya jumpa awak, saya silap. Saya suka awak, sebab awak tolong saya. Saya suka awak, sebab awak ada chemistry dengan saya rupanya. Saya suka awak, sebab akhirnya awak faham saya. Saya suka awak, sebab awak mula marah kalau kecik hati dengan saya. Saya suka awak, walaupun kita kadang2 bermasam muka.

Awak,
Dulu saya tak kenal awak siapa. Saya taknak tahu awak asal mana. Saya taknak tanya awak suka apa. Saya taknak peduli awak benci apa. Saya taknak fikir awak sedih atau gembira. Saya taknak tahu apa2 yang tak ada kaitan dengan saya.

Tapi,
Bila saya jumpa awak, saya silap. saya nak tahu awak lahir kat mana. Saya nak tahu apa yang awak suka. Saya nak tahu awak benci apa. Saya selalu terfikir awak sedih atau gembira. Saya nak tahu semua pasal awak sebab semuanya tetap penting di mata saya.

Awak,
Dulu awak kata berkenalan ni benda yang awak tak biasa. Awak kata awak sesumbang kera. Awak kata awak susah nak mulakan bicara. Awak selalu risau apa yang awak buat tak berjaya. Awak selalu fikirkan sejauh mana awak dah berusaha.

Tapi,
Awak tak tahu, awak tak sesombong yang disangka. Awak bukannya sesumbang kera. Awak mudah mulakan bicara. Awak selalu buat semua perkara sampai berjaya. Awak sekarang dah jauh pun hasil awak berusaha.

Awak,
Dulu kita pergi sekolah yang sama. Kita sembahyang di surau yang sama. Kita minum di tempat yang sama. Kita makan benda yang sama. Kita main padang yang sama. Kita ketawa jenaka yang sama. Kita menangis cerita yang sama. Kita pinjam bahu yang sama. Kita peluk orang yang sama.

Tapi,
Esok kita punya langkah berbeza. Kita sembahyang di surau yang berbeza. Kita minum di suasana yang berbeza. Kita makan lauk yang berbeza. Kita main kat padang yang berbeza. Kita ketawa jenaka yang berbeza. Kita menangis cerita yang tak serupa. Kita tak pinjam bahu yang sama. Kita peluk orang yang berbeza.

Awak,
Kalau rindu tu duit, saya dah jadi jutawan. Kalau sayang tu emas, saya dah jadi hartawan. Kalau air mata tu kata2, saya dah jadi sasterawan. Kalau ketawa tu drama, saya dah jadi seniman. Kalau kenangan tu pedang, saya dah jadi orang yang terkorban.

Semalam kita duduk semeja. Esok arah dah berbeza. Nak menangis, memang tak ada yang boleh halang. Sebab itu pilihan kita. Dan itu ketetapan Allah. Sekarang kita semua dah hampir dewasa. Banyak benda yang kita kena fikir. Banyak benda yang kita kena mulakan sendiri. Kalau nak bercerita pasal cerita semalam, sampai bila2 pun post ni tak boleh nak habiskan. Tak lama lagi cerita kita semua dah berbeza. Mungkin susah nak cari masa terluang yang sama. Susah nak jumpa. Susah nak bercerita. Tapi jauh mana pun kita pergi, percayalah, kalau kita berusaha meminta pada Allah, insyaAllah, ukhuwah kita akan terjaga. Ke mana sekalipun kita terpisah, insyaAllah, Allah akan teguhkan hati kita. Sebab kita hamba kepada Pencipta yang sama.

Memang susah nak buat pilihan. Terutama bila melibatkan nak berpisah semua ni. Tapi awak dah buat pilihan yang betul. Dulu awak yang suruh kita semua buat istikharah untuk diberi petunjuk mana yang baik untuk kita. Akhirnya awak dapat apa yang awak pernah mintak. Walaupun kadang2 awak dalam dilema tak tahu nak pilih yang mana. Walaupun malam2 awak bercerita tentang kesedihan yang sama. Tak apa, jangan terlalu sedih pasal benda ni. Jauh mana pun awak pergi, kitorang kat sini sentiasa doakan awak. Beribu mana pun orang baru yang kita bakal jumpa, jangan lupa, awak tetap ada dalam hati dan doa kami.

Saya mungkin akan jumpa seribu orang yang baru. Saya mungkin akan ketawa dengan orang yang baru. Saya mungkin akan peluk orang yang baru. Saya mungkin akan pinjam bahu yang baru. Mungkin saya makin susah nak ikut perkembangan awak kat sana nanti. Tapi satu benda yang saya nak awak tahu. Saya tak akan jumpa dan tak akan cari "Awak" yang baru. Saya takkan pernah gantikan tempat awak. Sebab saya tak rasa perlunya saya gantikan awak. Saya tak rasa perlunya diganggu kedudukan awak. Saya takkan sentuh siapa awak di hati saya. Sebab awak kan satu dalam sejuta saya :)

Awak,
Saya percaya awak hamba Allah yang baik. Saya tahu awak mampu kukuhkan hati awak. Saya yakin awak mampu tetapkan iman awak. Saya percaya awak mampu pelihara diri awak. Dekat sana nanti, jaga diri elok2. Jaga solat. Hubungan dengan Allah teramat penting. Jaga kesihatan. Jangan banyak sangat makan Maggi! Haha. Banyakkan minum air. Jaga masa belajar. Jangan paksa diri awak untuk belajar sampai terabai kesihatan awak. Jaga ukhuwah dengan orang sekeliling. Jangan lupa sentiasa doakan mama ayah abang Irfan Tirah dengan Ajeem kat semenanjung ni. Jangan lupakan kitorang dalam doa awak. Jangan dedahkan cerita kahwin awak dengan Ozil. Nanti diorang kejutan budaya. Haha. Jangan lekat gambar Lampard kat almari. Lekatlah gambar Torres pulak. Kesian dia. Beg baru jaga elok2. Jangan kasar2 sangat.

Akhir sekali, tolong pegang dalam hati yang kitorang semua doakan awak dekat sana nanti. Saya akan sentiasa ingat awak dalam doa saya. Saya akan sentiasa sebut nama awak di setiap akhir solat saya. Saya akan tetap sayang orang yang saya kenal sejak 5 tahun yang lepas. Saya akan sentiasa ingat cerita2 awak, hinaan jenaka awak untuk saya. Awak jangan lupakan "dwarf" awak ni. Jangan lupakan orang ni yang selalu cari kelemahan Chelsea setiap kali datang sekolah pagi2. Jangan lupakan orang ni yang selalu ajak awak teman dia menangis atau sedih. Jangan lupakan orang ni yang selalu awak buli2 padahal dia taklah sependek mana. Setiap kali awak sedih, doalah pada Allah. Minta kuatkan hati. Allah sentiasa bersama-sama dengan hambaNya. Mohon pada Allah moga sentiasa dilindungiNya.

Nur Amalina binti Aminuddin, I love you best friend.
Take care :')

Adlina Paiz.