Untuk dua orang budak yang pergi berbakti untuk negara ecehhh ;)
Nur Syakirah Azhari.
Aku tahu kau pernah terasa hati dengan aku. Even kau jarang2 cakap, aku tahu kau sabar je dengan perangai aku. Kadang2 kita gaduh sampai langsung taknak cakap walaupun duduk sebelah2. Kadang2 aku sindir kau walaupun aku tahu, sindiran aku kasar. Kadang2 aku tarik muka, aku marah kau, aku diam tiba2. Kadang2 kau tak tahu pun kenapa aku marah kau tak memasal. Tapi kau tak pernah pun marah aku. Aku mintak maaf sebab selalu paksa kau dengar cerita aku. Selalu suruh kau bagi aku respons yang positif je. Selalu paksa kau layan aku time sedih. Selalu sangat pinjam bahu kau. Selalu sangat pinjam telinga kau. Tapi aku tak tau Kiah, lepas ni aku nak cerita kat siapa. Kalau dulu, hari ni aku sedih, esok mesti aku cerita kat kau. Tapi sekarang, bila aku sedih, boleh lagi ke aku nak nangis kat pangku kau? Boleh lagi ke kau nak dengar cerita aku setiap hari? Bila aku boleh usik2 kau, mengkucing kau bak kata Emy. Boleh ke aku panggil orang lain Cencorot? Kat U nanti boleh lagi ke aku jumpa orang makan roti macam kau? Ada lagi ke orang nak panggil aku "Adlinaaaa" bila dia nak tegur aku? Diorang boleh ke terima perangai aku macam mana kau terima perangai aku? Boleh ke diorang duduk berjam-jam dengar cerita merepek aku? Ada lagi tak orang yang sanggup tahan malu tengok perangai kawan-kawan dia depan orang lain? Aku tahu, tak ada orang boleh ganti Nur Syakirah Azhari. Aku tahu, Allah bagi pinjam satu je Syakirah. Aku mintak maaf kalau sebelum ni aku kurang hargai kau. Tapi Allah tahu banyak mana aku sayang kau.
Nur Amalina Aminuddin.
Emy, kau yang paling banyak buat aku gelak. Kau tak kisah pun kalau aku merepek dengan kau sampai pagi. Kau tak kisah kalau aku kutuk kau bagai nak gila. Walaupun kadang2 melampau sangat, aku tahu kau selalu terima je. Kadang2, kau balas balik. Mula2 jumpa kau, aku tahu aku tak berapa nak ngam dengan kau. Aku tahu kau terasa. Tapi kalau kita tak gaduh time F3 dulu, maybe masa kat Terengganu, aku tak join pun kau, Maie ngan Kiah sneak out pergi restoran malam2 tu kan? Maybe sekarang, aku takde pun wall to wall dengan kau. Maybe cerita Mohabbatein tu pun, bukan nama Lynn. Mungkin time baca Yassin, bukan aku yang duduk sebelah kau. Bukan kau yang panggil aku Ramlah Ram. Bukan aku yang melawat 5 Ikram. Bukan kau yang marah aku sebab ikut peraturan sangat. Mungkin sekarang, kau anggap aku kawan Batch je macam budak lain. Tapi Allah lagi tahu cerita kita. Aku bersyukur yang aku ada peluang gaduh dengan kau time F3 dulu. Kalau tak, maybe kita tak mungkin sampai sejauh ni. Mie, aku mintak maaf sebab selalu susahkan kau dengan perangai tak senonoh aku. Aku selalu paksa kau call aku. Aku selalu suruh kau dengar nasihat aku, walaupun kadang2 korang buat tak tahu je kan. Aku mintak maaf pernah buat kau menangis. Aku mintak maaf pernah sakitkan hati kau. Sorry pernah paksa kau dengar semua masalah aku. Tapi aku harap, aku taknak dah jumpa orang yang perangai macam kau. Biarlah kau sorang je yang macam kau. Aku taknak pengganti kau, kembar sekalipun aku taknak. Bagilah sejuta pun, aku taknak.
Untuk seorang budak yang bakal menjadi partner setiap detik aku nanti ;)
Mahirah Mohammad
Kau yang paling lama aku kenal Maie. Sejak F1 kan? Tapi aku tahu, aku lah orang yang kau paling sopan sekali bila bercakap kan? Haha. Ok kau je yang tahu kenapa. Yes I admit, kau orang yang paling aku lembut sekali. Bagi aku, kau ni macam fragile sangat, and I shouldn't hurt you so much. Like a babyy haha. Tapi aku kagum dengan kau, sebab kau tak pernah tunjuk kemarahan kau kat aku. Kau takpernah marah2 aku kasar2. Kalau kau kecik hati, kau diam je kan. Kau simpan je. Tapi dengan kaulah aku cipta nama Cencorot. Kau yang buat aku ada idea nak cakap pasal loteng. Kau selalu buat aku bayangkan jauh2 bila nampak sesuatu yang kelakar, padahal biasa je tak lawak sangat pun, tapi hasilnya masing2 gelak macam syahaiton. Kau sabar je bila ayat2 aku kadang2 tu menusuk sikit kan? Walaupun kau yang paling manja antara kitorang, tapi takkan aku nak harapkan Emy manja dengan aku kan? Memang tak lah kan. Tapi aku tak tahu boleh lagi ke aku jumpa orang sesabar kau. Orang yang sanggup pendam je rasa kecik hati dia. Orang yang se'excited' kau bila aku datang rumah kau. Orang yang determine macam kau bila nak buat satu benda. Orang yang akan buat jugak apa yang dia nak buat. Thanks Maie sebab kau selalu buat aku ikut kau gelak bila aku dengar kau gelak. Benda yang tak kelakar pun jadi kelakar bila aku duduk dengan kau. Benda serious pun jadi lawak kalau kau ajak aku pikir merepek2. Aku taknak cari orang lain macam kau. Takkan, aku takkan jumpa lagi orang macam kau.
*Sorry Miee, but I have to use the same song like what you've been using. It just came out from my mind. And it's the only song that can make me weak and weep*
And for those moments that we've been through, please accept this piece of flair from me.
They're few from our thousands memories.
p/s : I love you girls :)
2 comments :
Amboiiii, aku memang paling sabar sekali. Paling. Dengan kau je hahaha
comelnye
Post a Comment